17 Nisan 2012 Salı

Yine üzülen biziz amk.


Neden doğru insanı bulamam anlamıyorum. Nedense en uzun ilişki 1,5 yada 2 ay. Sanırım sorun bende ya da bana hep mallar denk geliyor. Ortada sana aşık binlerce romantik çocuk varken sen gidip bi oduna aşık olursun ya onu hiç anlamam. Gerçi bunu bende yaptım ama her neyse. Her insan hata yapar abiim ben anamın karnından kusursuz doğmadım ki. Ama sanırım bu biz kızların DNA'sında var. Odunları sevmeye programlanmışız. Karşımızda iki yol var. Ya beyaz atlı prensi bekliyip çüriycez ya da odun birini bulucaz. Nedense herkes ikinci yolu seçiyor. Bizim istediğimiz ilgi ve şevkat. E adam ilişkinin başında canım cicim sonra bi başlıyor odunluğa sonu gelmiyor. İlişkiyi kurtarıcam derken harcandığını görüyorsun ama iş işten geçmiş sen hayatının en önemli zamanlarını kaçırmış oluyorsun. Ee noldu şimdi geldin göte. Ayrılmak istersin yine bi karın ağrıları yine bi endişe yine bi kaygı. Acaba seviyor muyum? Ayrılmalıyım? Ya ayrıldıktan sonra pişman olursam?
Sonra keşkeler başlıyor. Keşke hiç başlamasaydık. Keşke böyle davranmasaydı vs. vs.
Sonra ayrılırsın ama keşkeler peşini hiç bırakmaz. Keşke böyle bitmeseydi. Keşke ayrılmasaydık. Keşke sevseydi. Keşke kavga etmeseydik ve daha nicesi.. Bu keşkelerin sonu gelmez. Beynini yer bunlar.
Sonra sevinirsin oh kurtuldum şimdi önümüzdeki maçlara bakalım dersin. Birini görürsün tanışırsın ama hep sorgularsın. Hep diğeriyle karşılaştırırsın. Bak o bunu yapmıyordu. O şöyle davranmıyordu. Sürekli yarıştırırsın onları. Nedenini bilmezsin ama bi tarafın hep ordadır. Arasa "Gel yeniden başlayalım." dese ayakların götüne deye deye gidersin yanına. Pişman olursun. Sonra keşkeler gelir tekrar.
Keşke ayrılmasaydık. Keşke ona böyle yapmasaydım. Çok pişmanım gibi laflar edersin. Sonuç aynı yine ve yine üzülen sen olursun. Terketsen bile üzülen yine sen olursun o hayatını yaşar.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder